Filmy polskie sięgają roku 1945. Na świecie nie brakuje pionierów filmu polskiego. Mamy się czym pochwalić. Na przełomie XIX i XX wieku pierwszymi polskimi realizatorami filmowymi byli Kazimierz Prószyński oraz Bolesław Matuszewski. Kazimierz Prószyński zajmował się konstrukcją i wynalazkiem pleografu tak zwanej kamery i projektora nowocześniejszego niż kinematograf. Filmował on krótkie scenki rodzajowe z życia codziennego Warszawy na przykład Ślizgawka na Łazienkach. Bolesław Matuszewski zaś realizował krótkie filmy dokumentalne na przykład: Koronacja cara Mikołaja II, wizytę cesarza Wilhelma II w Peterhofie 1897 jako operator firmy Lumiere. W 1899 powstało w Łodzi przy ul. Piotrkowskiej pierwsze stałe kino w Polsce zwane "Teatrem Żywych Fotografii".

Stosowano wtedy aparat projekcyjny systemu braci Lumiere. Realizatorzy pierwszych polskich filmów sięgali zazwyczaj do popularnych dzieł literackich, tworząc z nich adaptacje filmowe. Dzieje grzechu (1911), według powieści Stefana Żeromskiego oraz Krwawa dola według Henryka Sienkiewicza to przykładowe adaptacje filmowe z pierwszego okresu realizacji filmów w Polsce. Zazwyczaj tworzono wtedy filmy o tematyce obyczajowej z dramatycznym wątkiem. Profesjonalna nazwa takich filmów to melodramaty. Do wczesnych polskich melodramatów możemy zaliczyć Słodycz grzechu (1914), Niewolnica zmysłów (1914) z debiutującą Polą Negri, Bestia (1917) oraz Carska faworyta (1918). W okresie I Wojny Światowej, kiedy Warszawa została zajęta przez armię niemiecką powstawały wtedy zazwyczaj filmy propagandowe. Wśród najsławniejszych jest: Ochrana warszawska i jej tajemnice (1916). W 20-leciu międzywojennym nastąpił bardzo szybki rozwój polskiej kinematografii. Przełomowy moment nastąpił w 1918 roku po odzyskaniu niepodległości przez Polskę. W okresie kina niemego większość produkowanych filmów była adaptacjami dzieł rodzimej literatury. Były to między innymi Mogiła nieznanego żołnierza (1927) i Pan Tadeusz (1928) w reżyserii Ryszarda Ordyńskiego, Ziemia Obiecana (1927) nakręcona przez Aleksandra Hertza oraz Przedwiośnie (1928) dziełem Henryka Szaro. Oprócz melodramatów powstawało wtedy wiele filmów historyczno-kostiumowych, z których najbardziej znane były Pan Twardowski (1936) Henryka Szaro, Wierna rzeka (1936) Leopolda Buczkowskiego, oraz Barbara Radziwiłłówna (1936) i Kościuszko pod Racławicami (1938) Józefa Lejtesa.

Świat filmu jest bardzo atrakcyjny, nie tylko jeśli chodzi o samo oglądanie filmów, ale również jeżeli mamy na myśli jego teoretyczne poznawanie. Warto się przyjrzeć różnym gatunkom filmowym i poznać kulisy tworzenia filmów. Kinematografia wciąż króluje jako rozrywka w naszych rodzinach. Jeśli więc pragniesz znaleźć coś naprawdę wartościowego o różnych sprawach dotyczących filmu, powinieneś poczytać przygotowane przez nas artykuły. Dzięki nim bardzo szybko poznasz różnorodność filmowych propozycji. Razem z nami zastanowisz się również nad fenomenem kina i jego możliwościami. Jeśli będziesz do nas zaglądać często, będziesz mógł odkrywać w kinie o wiele więcej przyjemności i zaskakujących rzeczy. Warto poznać kino również z teoretycznej strony, ponieważ jest ona również fascynująca jak film.